Udzielam konsultacji psychiatrycznych:1.Przez telefon2.Przez Wideo na WhatsappZapisy na stronie:https://www.znanylekarz.pl/mariusz-hendel-2/psychiatra/katow Od 3 do 5 filiżanek dziennie – taka ilość kawy może mieć najlepszy wpływ na nasze zdrowie. Wypijanie około 3-4 filiżanek kawy – bez względu na to, czy wybieramy bezkofeinową, rozpuszczalną czy mieloną z pełnych ziaren – ma zbawienny wpływ na naszą wątrobę. Wcale też nie przyspiesza tempa bicia serca, a wręcz przeciwnie Picie alkoholu po przebytym udarze mózgu zwiększa ryzyko jego ponownego wystąpienia. Dzieje się tak dlatego, ponieważ alkohol powoduje zwiększenie ciśnienia krwi i jej krzepliwości, co zwiększa ryzyko powstania zakrzepów i blaszek miażdżycowych. Osoby po udarze mózgu powinny całkowicie odstawić alkohol i zmienić dotychczasowy Kiedy po zakończeniu leczenia Urofuraginą mogę pić alkohol? Czy po 3 dniowym przyjmowaniu Urofuraginum (wczoraj 2x2 tabletki po 50 mg) można pić alkohol jeśli od ostatniej dawki minęły 24h? Ponieważ furazydyna (substancja czynna leku Urofuraginum) ma długi okres półtrwania - zaleca się ok. 4-5 dniowy odstęp między ostatnią . Według szacunków Głównego Urzędu Statystycznego 8,1 na 10 tysięcy osób umiera w Polsce na choroby naczyń mózgowych, w tym przede wszystkim na udary mózgu. Światowa Organizacja Zdrowia wskazuje, że w 2012 roku stanowiły one drugą najczęstszą przyczyną zgonów na świecie (11,9%). Śmiało można stwierdzić zatem, że udar mózgu jest chorobą cywilizacyjną niosącą ogromne zagrożenie trwałej niepełnosprawności, a często nawet śmierci. Jak zapobiec udarowi mózgu? Chociaż udary mózgu dzielą się na niedokrwienne, stanowiące ok. 80-90% wszystkich udarów oraz udary krwotoczne stanowiące 10-20% przypadków to przyczyny powstawania w obu przypadkach wskazują na złą kondycję naczyń, które stają się niedrożne lub pękają, przez co z czasem do określonych obszarów mózgu dociera zbyt mało krwi z tlenem i substancjami odżywczymi niezbędnymi do funkcjonowania mózgu. Zła kondycja naczyń to najczęściej efekt złej diety i złego stylu życia czemu jesteśmy w stanie zapobiec dbając o jakość spożywanego jedzenia, aktywność fizyczną, rezygnacją z używek takich jak papierosy i alkohol. Dzięki temu jesteśmy w stanie skutecznie ograniczyć ryzyko wystąpienia udaru i tym samym trwałego kalectwa czy śmierci. W diecie przede wszystkim należy ograniczyć wysoko przetworzoną żywność, sól i tłuszcze nasycone oraz cukier, które osadzają się w naczyniach w formie blaszki miażdżycowej, co powoduje zamykanie się naczynia i coraz mniejszą przepustowość. Ważne jest, aby w diecie pojawiało się dużo warzyw i owoców, a także nienasycone tłuszcze takie jak oliwa z oliwek czy ryby. Te pozwalają obniżać ciśnienie krwi i pozytywnie wpływać na kondycję naszych naczyń. Bardzo istotnym elementem jest ruch, który powinniśmy włączyć do naszej codzienności. Aktywny styl życia pozwala skutecznie obniżać ciśnienie i wzmacniać cały układ krążenia – zarówno naczynia, ale i serce. Ruch pozwala zwalczyć nadwagę, która jest jedną z przyczyn wysokiego ciśnienia, które jest z kolei bezpośrednią przyczyną występowania udaru mózgu. Szacuje się, że rzucenie palenia papierosów obniża ryzyko wystąpienia udaru aż o 50%! Podobnie wygląda kwestia picia alkoholu, którego także należy unikać. Komu grozi udar mózgu? Największym ryzykiem wystąpienia udaru mózgu są osoby po 65. roku życia. Szacuje się, że z każdą dekadą życia podwaja się ryzyko udaru, ale ilość udarów rośnie także wśród osób młodszych po 40. roku życia, a nawet po trzydziestce. Wynika to z tempa życia, wysokiego poziomu stresu utrzymującego się przez długi czas, złej diety, braku snu i odpoczynku i diety opartej o fast foody i żywność wysoko przetworzoną spożywaną „w biegu”. Według statystyk, najczęściej udaru doświadczają mężczyźni. Ryzyko wystąpienia udaru znacząco rośnie również u osób, które już doświadczyły wcześniej udaru mózgu lub tzw. mikroudaru, czyli przemijającego niedokrwienia mózgu. Jak wygląda życie po udarze? Od udaru można i warto się chronić. Życie po udarze o ile uda się pacjentowi przeżyć zmienia dotychczasowe życie człowieka o 180 stopni. Staje się on uzależniony od innych, wymaga stałej opieki, długotrwałej rehabilitacji, a często nie jest w stanie wrócić do pełnej samodzielności. Chory po udarze często nie może pogodzić się z nową rzeczywistością, wykluczeniem społecznym, kalectwem, stratą pracy i choruje na depresję, co dodatkowo utrudnia leczenie. Bardzo ważne jest więc wsparcie bliskich i przyjaciół, aby pacjent miał motywację do podejmowania trudu rehabilitacji i walkę o powrót do życia. Udar mózgu stanowi bardzo ważny problem nie tylko medyczny, ale również społeczny. Efektem długotrwałej niesprawności oraz inwalidztwa są poważne konsekwencje socjalne i ekonomiczne zarówno chorych jak i ich rodzin. Aspekty ekonomiczne mają związek nie tylko z kosztami leczenia szpitalnego, ale przede wszystkim z długotrwałą rehabilitacją. Aż 60% osób po udarze pozostaje w mniejszym lub mniejszym stopniu niepełnosprawnymi ruchowo. Mniej więcej połowa chorych jest niesamodzielnych. Nie są w stanie chodzić, samodzielnie jeść, ubrać się czy zadbać o swoją higienę i wymagają stałej opieki. Udar mózgu jest częstą przyczyną zgonów - jest to powszechna przypadłość, jednak nadal często jest źle rozumiana. Czy udar jest problemem serca? Co należy wiedzieć o udarze? Jakie mity krążą wokół udaru? Rozwiewamy błędne wyobrażenia na temat udaru mózgu. Spis treściTrzy główne typy udaruNajczęstsze mity na temat udaru mózgu Trzy główne typy udaru Pierwszy i najczęstszy, stanowiący 87 proc. przypadków to udar niedokrwienny. Występuje, gdy przepływ krwi przez tętnicę dostarczającą tlen do mózgu zostaje zablokowany. Drugi to udar krwotoczny spowodowany pęknięciem tętnicy w mózgu, co z kolei uszkadza otaczające tkanki. Trzeci rodzaj udaru to przejściowy atak niedokrwienny, który jest także znany pod nazwą "mini udar". Do tego typu udaru dochodzi, gdy przepływ krwi do mózgu jest czasowo zablokowany, zwykle na nie więcej niż 5 minut. Poradnik Zdrowie: udar mózgu - przyczyny, objawy Najczęstsze mity na temat udaru mózgu 1. Udar to problem serca Niektórzy uważają, że udar jest problemem serca, jednak nie jest to prawda. Choć ryzyko udaru jest związane z czynnikami ryzyka sercowo-naczyniowego, udary mają miejsce w mózgu, a nie w sercu. Do udaru dochodzi na skutek zablokowania lub pęknięcia tętnic lub żył w mózgu, Wiele osób myli udar mózgu z zawałem serca, który z kolei wynika z zablokowania przepływu krwi do serca. 2. Udarowi nie można zapobiec To mit. Najczęstsze czynniki ryzyka udaru mózgu to nadciśnienie, palenie tytoniu, wysoki poziom cholesterolu, otyłość, cukrzyca, urazy głowy lub szyi oraz zaburzenia rytmu serca. Wielu z nich można uniknąć, choćby poprzez zmianę stylu życia. Regularne ćwiczenia i zdrowa dieta mogą w znaczący sposób pomóc zminimalizować te czynniki. Do udaru prowadzą także nadmierne spożywanie alkoholu i stres. Ograniczenie tych czynników może również zmniejszyć ryzyko udaru. 3. Udar nie jest zależny od genetyki Zaburzenia jednogenowe, takie jak niedokrwistość sierpowatokrwinkowa zwiększają ryzyko udaru. Czynniki genetyczne, w tym wyższe ryzyko nadciśnienia tętniczego i innych czynników ryzyka sercowo-naczyniowego także może pośrednio wpłynąć na ryzyko jego wystąpienia. Ponieważ członkowie rodziny zazwyczaj żyją w tym samym środowisku i prowadzą podobny styl życia, czynniki ryzyka z tym związane mogą zwiększać ryzyko udaru, zwłaszcza w połączeniu z tymi, wynikającymi z uwarunkowań genetycznych. 4. Objawy udaru są trudne do rozpoznania Wręcz przeciwnie. Objawy udaru są dość charakterystyczne. Warto je znać, aby w razie wystąpienia udaru móc szybko i w odpowiedni sposób zareagować. Oto one: opadająca twarz - gdy jedna strona twarzy staje się zdrętwiała i wywołuje nierówny „uśmiech” osłabienie ramienia, gdy jedna ręka staje się słaba lub drętwieje, a po uniesieniu powoli opada w dół trudności w mowie lub niewyraźna mowa Inne objawy udaru obejmują: drętwienie lub osłabienie: twarzy, ręki, nogi lub jednej strony ciała zaburzenia widzenia trudności w poruszaniu się, wynikające z zawrotów głowy i utraty równowagi silne bóle głowy W przypadku wystąpienia tych objawów, należy niezwłocznie wezwać pomoc. 5. Udaru nie można leczyć Istnieje błędne przekonanie, że udary są nieodwracalne i nie można ich leczyć. Doraźne leczenie udaru przy użyciu leku "rozbijającego" powstały skrzep, czyli tzw. trombektomii lub zabiegu chirurgicznego może odwrócić objawy udaru, zwłaszcza jeśli działania te zostaną podjęte do maksymalnie dwóch godzin od wystąpienia objawów. Im dłużej trwają objawy, tym mniejsze prawdopodobieństwo pozytywnego zakończenia. Dlatego tak ważne jest, aby na początku wystąpienia objawów udaru wezwać karetkę. 6. Udar występuje tylko u osób starszych To nieprawda. Wiek jest istotnym czynnikiem ryzyka udaru, jednak może on wystąpić u osób w każdym wieku. Wiele udarów u młodszych pacjentów następuje w wyniku palenia papierosów, stresu i niehigienicznego stylu życia. 7. Każdy udar daje widoczne objawy Nie wszystkie udary dają objawy. Niektóre badania sugerują, że udary bez objawów są znacznie częstsze niż te z objawami. Tzw. "ciche udary" można zaobserwować na skanach MRI jako białe plamki z bliznowatej tkanki po zablokowaniu lub pęknięciu naczynia krwionośnego. Chociaż występują bezobjawowo, należy je leczyć podobnie jak udary z objawami. Ciche udary narażają ludzi na ryzyko udaru objawowego, spadek funkcji poznawczych i demencję. Dieta po udarze – co należy o niej wiedzieć? Zasady, produkty, komponowanie posiłków, bezpieczeństwo żywienia w diecie poudarowej Udar mózgu przechodzi ponad 60 tysięcy Polaków rocznie. Niemal każdy z nich doświadcza wówczas zmian w zakresie swojej sprawności, które w różnym stopniu decydują o dalszym funkcjonowaniu. Istotną rolę w procesie rehabilitacji i rekonwalescencji, jak również w profilaktyce kolejnych udarów, odgrywa odpowiednio skomponowana dieta. Udar mózgu – jaką rolę w chorobie pełni żywienie? O jakie elementy należy szczególnie zadbać, a czego unikać? Udar mózgu – czym jest? Udar mózgu stanowi czwartą co do częstości występowania przyczynę śmierci w naszym kraju – zaraz po chorobach serca, nowotworach i wypadkach komunikacyjnych. Definiuje się go jako nagłe, ogniskowe, naczyniopochodne uszkodzenie ośrodkowego układu nerwowego, którego warunkiem rozpoznania jest potwierdzenie obecności ogniska udarowego w badaniach obrazowych lub na podstawie utrzymujących się przez ponad dobę objawów ogniskowych, przy jednoczesnym wykluczeniu innych przyczyn o charakterze neurologicznym. Udary mózgu występują głównie u osób w starszym wieku, ale pojawiają się i także w grupach ludzi młodych. Dieta po udarze – jaka jest jej rola? U dużej części chorych po przebytym udarze mózgu stwierdza się trwałą niepełnosprawność, z winy której – w sposób częściowy lub całkowity – stają się oni zależni od osób drugich. Stopnie rozległości zmian poudarowych oraz ich lokalizacji determinują dalej jakość codziennego życia, w tym także sposób odżywiania się. Prawidłowa opieka nad chorym, w tym dostosowanie zaleceń żywieniowych do aktualnego jego stanu zdrowotnego, pozwalając na zapewnienie mu bezpieczeństwa w zakresie przyjmowania diety oraz zachowania właściwego poziomu odżywienia, odgrywa kluczową rolę w spowolnieniu następstw choroby oraz uzyskania dobrej odpowiedzi na całość leczenia. Uważa się także, że właściwie skomponowana, zdrowa dieta zabezpiecza przed wystąpieniem kolejnego udaru. Pacjent po przebytym udarze mózgu może mieć problemy z odżywianiem się ze względu na: zmniejszony apetyt lub całkowity jego brak, pogorszone samopoczucie psychofizyczne, trudności z poruszaniem się, a tym samym z przygotowywaniem posiłków oraz ich jedzeniem za pomocą sztućców, zaburzenia połykania. U chorych po przebytym udarze mózgu często stwierdza się zaburzenia w zakresie przyjmowania, wchłaniania oraz metabolizowania poszczególnych składników diety. To z kolei wiąże się z postępującym niedoborem substancji energetycznych i białek budulcowych, w następstwie prowadząc do rozwinięcia się groźnego niedożywienia. Jak podają liczne dane naukowe, niedożywienie w znaczącym stopniu zwiększa ryzyko powikłań, wpływa na czas hospitalizacji, ponownych rehospitalizacji, jak również skuteczność rehabilitacji i rekonwalescencji. Niedożywienie zwiększa także częstość pojawienia się odleżyn, obniża odporność organizmu i sprzyja rozwijaniu rozmaitych infekcji. Polecane dla Ciebie niedożywienie, niedobór witamin, niedobór minerałów zł niedożywienie zł proszek, niedożywienie, niedobór minerałów, niedobór witamin zł płyn, niedożywienie, waniliowy zł Jak już wcześniej wspomniano, chory po udarze,w różnym stopniu doświadcza niepełnosprawności oraz wynikających z niej zaburzeń. Wśród najczęściej spotykanych wymienia się niedowład kończyn oraz zaburzenia w zakresie mowy i połykania (tzw. dysfagię). Wszystkie razem stanowią ważny problem zdrowotny nie tylko z powodu związanego z nimi ryzyka niedożywienia, ale i niebezpiecznych zachłyśnięć mogących prowadzić nawet do śmierci. Sam chory, niewłaściwie wyedukowany, może sobie w łatwy sposób zaszkodzić – nawet zwykłym z pozoru kawałkiem jedzenia. To wszystko sprawia, że bezwzględnie już od samego początku powinien się on znaleźć pod opieką specjalisty żywienia, który pomoże jemu oraz jego bliskim dostosować właściwe do sytuacji zalecenia dietetyczne. Szerzej na temat dysfagii przy udarze przeczytasz przy okazji kolejnych akapitów. Dieta poudarowa – te produkty należy włączyć do menu. Jak komponować jadłospis? Jak żywić chorego po udarze? Pacjenci po udarze charakteryzują się zwiększonym zapotrzebowaniem energetyczno-białkowym, które w zależności od fazy udaru wzrasta do 25–35 kcal/kg należnej masy ciała na dobę (a nawet do 40 kcal w przypadku niedożywienia) i 1,1–2,0 g białka/kg masy ciała. Celem podaży takiej ilości protein zaleca się dbałość to, aby każdy posiłek zawierał produkty wysokobiałkowe, takie jak: chude mięso, ryby, mleko oraz przetwory mleczne (np. chudy twarożek). Wśród produktów, które powinny znaleźć się obok wyżej wymienionych źródeł białka, ważne miejsce zajmują warzywa i owoce, jak również produkty zbożowe oraz tłuszcze dodawane na zimno. Witaminy, składniki mineralne oraz przeciwutleniacze w nich obecne odgrywają istotną rolę w prewencji kolejnego udaru, z kolei tłuszcze stanowią źródło dodatkowych kilokalorii. W zależności od indywidualnej tolerancji zaleca się sięgać po: owoce cytrusowe, szpinak, kalafior, brokuły, pełnoziarniste produkty zbożowe (kasza, ryż, makaron), ziemniaki, jajka, soczewicę, fasolę, migdały, orzechy włoskie, oliwę z oliwek, oleje roślinne, nasiona, awokado. Wyżej wymienione produkty mogą również stanowić element diety o konsystencji miękkiej, papkowatej – wystarczy je jedynie idealnie w posiłku zmiksować. W diecie należy uwzględnić odpowiednią ilość płynów. Zaleca się wypijanie przynajmniej 8–10 szklanek dziennie, chyba że pacjenta obowiązują restrykcje ze strony lekarza. Jak przyrządzać potrawy dla osoby po udarze? Potrawy rekomenduje się przygotowywać metodą gotowania we wodzie, na parze, duszenia bez obsmażania, a doprawiać ziołami i naturalnymi przyprawami. Posiłki powinny być podawane 5–6 razy na dobę. W sytuacji, gdy chory nie jest w stanie zjeść jednorazowo więcej, lepiej proponować je częściej, ale w mniejszej objętości. Pokarmów nie wolno podawać/przyjmować w pozycji leżącej. Jednym z problemów pacjentów po przebytym udarze bywa często zmiana rytmu wypróżnień. Gdy chorego po udarze dotyczą zaparcia, proponuje się więc zwiększenie udziału w diecie błonnika pokarmowego poprzez dodatek większej ilości warzyw, owoców, produktów z pełnego ziarna (oraz jednocześnie dbałość o odpowiednią podaż płynów), jak również włączenie do menu naturalnych, fermentowanych produktów mlecznych, dań na bazie suszonych śliwek oraz napojów słodzonych ksylitolem (działanie przeczyszczające). W przypadku biegunek zapierająco będą działać rozgotowany, biały ryż, zielone banany, gotowane jabłko, galaretka drobiowa z marchewką i jajkiem, jak również czarna herbata, czekolada i kakao. Przy rozwolnieniu nie zaleca się natomiast surowych warzyw, owoców, pełnego ziarna czy naturalnej kawy. Dieta po udarze – z jakich produktów zrezygnować? W diecie po udarze oprócz produktów indywidualnie nietolerowanych należy unikać: nadmiaru soli, obecnej także w formie ukrytej, tj. w wędzonkach, kiszonkach, produktach wysoko przetworzonych, daniach typu instant (nadmiar soli sprzyja wzrostowi ciśnienia tętniczego krwi, a to z kolei stanowi czynnik ryzyka ponownego udaru), jeśli równolegle przyjmowane są inne leki, np. statyny – soku grejpfrutowego (którego składniki mogą wchodzić w interakcje z substancjami czynnymi leku), jeśli równolegle przyjmowane są leki rozrzedzające krew – produktów o wysokiej zawartości witaminy K (tj. zielonych warzyw, kapusty, wątróbki itp.), nadmiaru cukru, słodyczy, deserów (nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko udaru); nadmiaru tłuszczów pochodzenia zwierzęcego tj. masła, smalcu, tłustych mięs i ich przetworów (np. kiełbasa), pełnotłustego nabiału, chipsów i innych przekąsek smażonych (nadwaga i otyłość zwiększają ryzyko udaru); alkoholu. Dieta po udarze a dysfagia – żywienie medyczne po udarze Problem postępującego w chorobie niedożywienia w znacznym stopniu wynika z obecności tzw. dysfagii neurogennej. Pacjent nie jest w stanie poradzić sobie z określoną konsystencją posiłku, krztusi się nim bądź też nie może przesunąć kęsa dalej do przewodu pokarmowego. Chory, u którego pojawiają się trudności w zakresie połykania, powinien zostać poddany diagnostyce lekarza, pielęgniarki lub neurologopedy. Specjaliści dokonają oceny możliwości przełykania pokarmów o różnych konsystencjach (od płynnej do stałej) i zaproponują bezpieczne rozwiązanie. Dysfagia to zaburzenie towarzyszące 30–80% chorych po udarze. Przy niewłaściwym postępowaniu w trakcie przyjmowaniu posiłków pokarm albo napój zamiast do żołądka może trafić do dróg oddechowych, powodując zachłyśnięcie. To z kolei może prowadzić do zachłystowego zapalenia płuc, stanowiącego częstą przyczynę zgonu pacjentów po przebytym udarze. Problemy z połykaniem u osób po udarze mogą dotyczyć zarówno pokarmów płynnych (woda, herbata, zupa), jak i tych o konsystencji stałej. Płynne dania zaleca się więc zagęszczać, np. poprzez dodatek specjalistycznych preparatów do zagęszczania, natomiast posiłki stałe, twarde – miksować. Sposoby na radzenie sobie z problemem w przełykaniu pokarmów stałych po udarze: unikanie produktów twardych, chrupkich (takich jak tosty, chipsy, paluszki, krakersy, orzechy), unikanie pokarmów, które przyklejają się do podniebienia (np. skondensowane mleko, słodycze), aby nadać potrawie rzadką, delikatną konsystencję, dodawanie do pokarmów zupę, łagodny sos albo mleko, jeśli z pokarmu stałego przyrządza się puree, należy dodać do dania źródła białka (np. mięsa, ryby, białek jaj), unikanie łączenia konsystencji (przykładowo, nie spożywać rzadkiej zupy z dodatkiem makaronu – jeśli ma to być całość posiłku, lepiej go zmiksować na jeden, zwarty krem). Celem zabezpieczenia potrzeb organizmu na energię i białko rekomenduje się także rozważyć włączenie tzw. żywienia medycznego, możliwego do podaży w sposób doustny. Mowa o tzw. ONS (ang. oral nutritional supplements), znanych szerzej jako nutridrinki, które w niewielkiej objętości dostarczają potrzebnej energii oraz protein. Rodzaj odżywki typu nutridrink należy indywidualnie dopasować do potrzeb danej osoby, uwzględniając współtowarzyszące jej jednostki chorobowe. Odżywki typu nutridrink zaleca się pić wolno, małymi łykami. W przeciwnym razie może dojść do określonych zaburzeń ze strony przewodu pokarmowego, np. bólu brzucha i/lub biegunki. Jedna odżywka typu nutridrink dostarcza ok. 300 kcal oraz 18 g białka, czyli mniej więcej tyle, ile podwójna kanapka posmarowana masłem i grubo obłożona twarogiem, w zasadzie niemożliwa do zjedzenia przez chorego neurologicznego borykającego się z dysfagią. W przypadku dysfagii o wysoce nasilonym charakterze lekarz może zadecydować o włączeniu u pacjenta tzw. leczenia żywieniowego tj. odżywiania chorego drogą dostępu sztucznego do przewodu pokarmowego (żywienie dojelitowe – prowadzone albo przez zgłębnik albo PEG-a, w zależności od przewidywanego czasu trwania interwencji) bądź bezpośrednio do układu żylnego (żywienie pozajelitowe). Przykładowe przepisy dla chorego po udarze Białkowy koktajl wysokoenergetyczny W blenderze kielichowym zmiksuj razem: całego banana, garść borówek, 1 i ½ szklanki naturalnego kefiru albo mleka roślinnego, 3 miarki białka aptecznego oraz ½ miękkiego, dojrzałego awokado. Koktajl możesz dosłodzić odrobiną miodu. Shake dostarcza ok. 500 kcal i ok. 24 g białka. Twarożek z suszonymi śliwkami na zaparcia 5–6 suszonych śliwek zalej wrzątkiem, odstaw na godzinę, a następnie pokrój na kawałki. Zmiksuj razem ze 100 g chudego twarogu, dosłodź ksylitolem. Twarożek najlepiej smakuje schłodzony. Białkowa zupa wysokoenergetyczna W blenderze kielichowym zmiksuj razem: 1 i ½ szklanki chudego rosołu, 50 g ugotowanego, chudego mięsa, 1 małego, ugotowanego ziemniaka (ok. 80 g), 1 łyżeczkę oleju rzepakowego oraz ½ saszetki (ok. 30 g) naturalnego preparatu z kategorii żywności medycznej, stanowiącego kompletną odżywkę. Porcja takiej zupy dostarcza ok. 450 kcal oraz 40 g białka. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Cukinia – właściwości, wartości odżywcze i przepisy. Dlaczego warto jeść cukinię? Cukinia należy do rodziny dyniowatych. Jako niskokaloryczne warzywo i o niskim indeksie glikemicznym jest polecana osobom zmagającym się z insulinopornością czy cukrzycą. Jakich wartości odżywczych i witamin dostarczymy organizmowi, jedząc cukinię? Fasolka szparagowa – właściwości, wartości odżywcze, kalorie, zdrowe przepisy Fasolka szparagowa to warzywo o niskim indeksie glikemicznym, dlatego poleca się ją diabetykom, osobom cierpiącym na insulinoopornością lub walczącym z otyłością. W fasolce szparagowej istotą rolę odgrywa obecność błonnika, który pomaga regulować pracę przewodu pokarmowego. Jakie wartości odżywcze i ile kcal ma fasola szparagowa? W jaki sposób ją gotować, przechowywać i mrozić? Brzuch stresowy – czym jest i jak się go pozbyć? Spora część z nas „zajada stres”. Są jednak i tacy, którzy w momencie zwiększonego napięcia nie są w stanie tknąć czegokolwiek. Okazuje się, że w przypadku tych pierwszych skłonność do sięgania po wysokokaloryczne posiłki może wynikać z pewnych zmian fizjologicznych naszego ustroju. Czy jednak można tym tłumaczyć fakt rosnącej masy ciała i trudności w odchudzaniu, zwłaszcza gdy z uporem twierdzimy „że wcale nie jemy więcej”? Przyjrzyjmy się kortyzolowi – „hormonowi stresu”. Czy może on zwiększać ryzyko występowania „brzucha stresowego”? Jak prawdziwie wypocząć na urlopie i nie myśleć o pracy? Chociaż może się wydawać, że urlop to czas zupełnego resetu od spraw zawodowych, badania ukazują zupełnie odmienną tendencję. Według raportu Monitora Rynku Pracy sporządzonego przez Instytut Badawczy Randstad tylko 64 proc. Polaków potrafi zapomnieć o pracy podczas urlopu. Pozostała część osób, czyli aż 36 proc. Polaków w czasie wyjazdu wakacyjnego nie może przestać myśleć o projektach, zadaniach, zobowiązaniach i wielu innych kwestiach związanych z pracą. Glukozynolany – charakterystyka, właściwości, działania niepożądane Glukozynolany to grupa związków chemicznych charakterystyczna dla rodziny roślin potocznie nazywanych kapustnymi. W poniższym tekście przybliżymy tę grupę związków chemicznych. Sprawdziliśmy, jaki mają wpływ na nasz organizm oraz odpowiadamy na pytania: jakie mają właściwości? Czy są zdrowe? Czy powinniśmy ich unikać czy może zwiększyć ich ilość w naszej diecie? Jak radzić sobie ze stresem? Stres stanowi prawdziwą plagę naszych zabieganych i niezwykle zmiennych czasów. Prawdopodobnie nie ma osoby, która choć raz dziennie nie doświadczyłaby tej reakcji organizmu na czynniki postrzegane jako zagrożenie. O ile w odległych czasach stres pomagał człowiekowi, bo pozwalał mu zareagować odpowiednio na niebezpieczeństwo, o tyle współcześnie często jest on większym zagrożeniem niż samo zjawisko, w reakcji, na które jest wyzwalany. Lateks – charakterystyka, właściwości, zastosowanie, szkodliwość W poniższym tekście przybliżamy to, czym jest lateks i w jakich produktach możemy go znaleźć. Odpowiadamy również na pytania, czy lateks jest szkodliwy oraz co robić w przypadku wystąpienia alergii na ten materiał. Zapraszamy do lektury. Jak przetrwać pierwsze dni w pracy po urlopie? Praktyczne porady Skończyłeś urlop i masz trudności z odnalezieniem się na nowo w pracy? A może Twój urlop dopiero nadchodzi, ale nauczony doświadczeniem już teraz obawiasz się, co czeka Cię w pracy po powrocie? Przeczytaj 6 praktycznych porad na to, jak przetrwać pierwsze dni w pracy po urlopie. Według niektórych doniesień picie alkoholu w pierwszych dniach po szczepieniu przeciwko Covid-19 może obniżać odporność poszczepienną. Jak jest naprawdę? Spis treści: Jakie są zalecenia przed szczepieniem na COVID-19? Czy po szczepieniu na COVID można pić alkohol? Czy alkohol może zwalczyć koronawirusa? Jakie są zalecenia przed szczepieniem na COVID-19? Do szczepienia na COVID-19, podobnie jak do innych szczepień, mogą przystąpić osoby w dobrym lub stabilnym stanie ogólnym, bez objawów ostrej choroby czy infekcji przebiegającej z gorączką czy zaostrzenia choroby przewlekłej (stan pacjenta musi być ustabilizowany i pod kontrolą lekarza). Z tego powodu szczepienie zawsze jest poprzedzone wywiadem lekarskim – lekarz wypyta cię o choroby przewlekłe i dolegające ci schorzenia, zażywane leki, wykonane niedawno szczepienia. Wtedy podejmie decyzję o „dopuszczeniu” cię do szczepienia. Zwykle objawy łagodnej infekcji czy niewysoka gorączka nie są przeciwwskazaniem do wykonania szczepienia, ale ostateczną decyzję podejmie lekarz kwalifikujący. Z tego powodu nie powinno się zatajać przed nim żadnych informacji medycznych, zaleca się też, aby osoby np. starsze spisały sobie wcześniej na kartce wszystkie leki, które zażywają. To ułatwi i przyspieszy konsultację oraz zmniejszy ryzyko pominięcia przez pacjenta istotnych informacji dotyczących jego zdrowia. Kiedy na pewno nie zostaniesz szczepiony (szczepienie będzie odroczone)? Jeśli masz objawy choroby bądź silnej infekcji (gorączkę, katar, kaszel). Jeśli czekasz na wyniki testu na koronawirusa. Jeśli otrzymałeś pozytywny wynik testu i musisz pozostawać w izolacji. Jeśli jesteś na kwarantannie. Jeśli miałeś bliski kontakt z osobą chorą na COVID-19 w ciągu ostatnich 2 tygodni. Przeciwwskazaniem do szczepienia jest też wystąpienie silnej reakcji alergicznej lub wstrząsu anafilaktycznego po pierwszej dawce. Ozdrowieńcy mogą być szczepieni najwcześniej po 30 dniach od uzyskania dodatniego wyniku testu, a najlepiej w ciągu kolejnych 3-6 miesięcy. Czy są jakieś specjalne zalecenia przed szczepieniem? Na pewno warto zadbać o to, aby być tego dnia wyspanym i wypoczętym, dzięki czemu po podaniu szczepionki układ immunologiczny będzie mógł skupić się wyłącznie na wytwarzaniu przeciwciał i budowaniu odporności na COVID-19. Nie ma badań, które potwierdziłyby wpływ spożywanego jedzenia czy picia na reakcję poszczepienną, ale pamiętajmy, że celem szczepienia przeciwko COVID-19 jest uzyskanie jak najwyższego poziomu uodpornienia, dlatego warto zminimalizować wszystkie czynniki, które mogą osłabiać działanie szczepionki. Należy też do nich picie alkoholu. Czy po szczepieniu na COVID można pić alkohol? Wszystko zależy od ilości. Badania wykazały, że spożywanie umiarkowanych ilości alkoholu nie ma wpływu na funkcje komórek odpornościowych i reakcję poszczepienną. To oznacza, że po podaniu szczepionki nie musisz odstawiać całkowicie alkoholu, choć jest to przeciwwskazane z innego powodu – twój organizm może zareagować objawami podobnymi do grypy, takimi jak gorączka, dreszcze czy bóle mięśni i stawów, które zwykle po szczepieniu przeciwko COVID-19 utrzymują się przez 2-3 dni. Spożywanie w tym czasie alkoholu, a już na pewno objawy kaca sprawią, że niepożądane odczyny poszczepienne (tzw. NOP) będą jeszcze bardziej dokuczliwe. Alkoholu nie powinno się też łączyć z paracetamolem, który może pomóc w łagodzeniu typowych objawów poszczepiennych, gdyż grozi to uszkodzeniem wątroby. Dlatego większość lekarzy zaleca powstrzymanie się od spożywania napojów wysokoprocentowych przez 3 dni po szczepieniu. Umiarkowane spożycie alkoholu oznacza dzienną dawkę nieprzekraczającą 3-4 jednostek dla dorosłych mężczyzn i 2-3 jednostek dla dorosłych kobiet. Pandemia nasiliła jednak problem nadużywania alkoholu, który dla wielu osób stał się sposobem, jak poradzić sobie z samotnością czy obniżeniem nastroju w czasie lockdownu. Tymczasem badania pokazują, że alkohol pity w nadmiarze osłabia funkcjonowanie systemu immunologicznego, co oznacza większe ryzyko infekcji, w tym zakażenia koronawirusem. Może też mieć wpływ na sam przebieg choroby, ponieważ długotrwałe nadużywanie alkoholu prowadzi do upośledzenia pracy wielu organów, w tym układu krążenia, układu oddechowego, pokarmowego czy nerwowego, co może nasilać objawy zakażenia koronawirusem i zwiększać ryzyko powikłań pocovidowych. Nadużywanie alkoholu zaburza funkcjonowanie komórek odpornościowych w płucach, będąc czynnikiem rozwoju infekcji płuc i zespołu ostrej niewydolności oddechowej, które jest jednym z głównych powikłań pocovidowych. U wielu pacjentów chorych na COVID-19 zauważono też podwyższoną aktywność enzymów wątrobowych, a stopień uszkodzenia wątroby był związany z ciężkością przebiegu choroby. W przypadku osób uzależnionych od alkoholu oznacza to więc zwiększone ryzyko rozwoju niewydolności wątroby i cięższy przebieg choroby. Światowa Organizacja Zdrowia (WHO) ostrzega ponadto, że picie większych ilości alkoholu w pandemii nie tylko może mieć wpływ na zdrowie, ale też na stosunki rodzinne i społeczne, sprzyjać domowej agresji, nasileniu lęków, frustracji i depresji, prowadzić do rozwoju trudnego do wyleczenia uzależnienia. Alkohol spożywany w dużej ilości bezpośrednio po szczepieniu nie tylko osłabia odpowiedź układu immunologicznego, co może mieć wpływ na skuteczność szczepionki, ale też zwiększa ryzyko wystąpienia groźnego, choć bardzo rzadkiego powikłania poszczepiennego w postaci zakrzepicy (poprzez wpływ na krzepliwość krwi). Czy alkohol może zwalczyć koronawirusa? Czy alkohol leczy? Skoro tak świetnie odkaża skórę, może też sprawdzi się w „dezynfekcji od środka”? To mit! Alkohol stosowany w odpowiednim stężeniu jest skutecznym środkiem dezynfekującym, który chroni przed fizycznym kontaktem (zwłaszcza poprzez dłonie) z koronawirusem. Nie da się jednak pijąc napoje wysokoprocentowe zabić koronawirusa od środka. Wręcz przeciwnie – alkohol zwiększa ryzyko zakażenia i zmniejsza zdolność układu odpornościowego do walki z wirusem. Ponadto trzeba sobie zdawać sprawę, że picie alkoholu zaburza percepcję rzeczywistości i może powodować nieodpowiedzialne zachowanie, np. nietrzymanie dystansu względem innych osób w miejscach publicznych, takich jak klub czy knajpa. To też sprzyja zwiększeniu ryzyka zakażenia lub transmisji koronawirusa na inne osoby. Źródła: Watzl B., Bub A., Briviba K., Rechkemmer G., Acute intake of moderate amounts of red wine or alcohol has no effect on the immune system of healthy men; European Journal of Nutrition; 2002 Dec; 41(6): 264-70 Romeo J., Wärnberg J., Nova E. et al., Moderate alcohol consumption and the immune system: a review; British Journal of Nutrition; 2007 Oct; 98 Suppl 1:S111-5 World Health Organisation, Frequently Asked Questions about alcohol and Covid-19 konsultacja merytoryczna:Piotr Piotrowski lekarz internista

czy po udarze można pić alkohol